Levensverhalen

Affefa H.

Geachte allen,

 

Mijn naam is Affefa A. en ik zit nu in mijn laatste jaar van de middelbare school (klas 12). Graag wil ik u allen langs deze weg ontzettend bedanken voor de hulp en steun die u mij hebt geboden. Zonder uw hulp was het niet mogelijk geweest om mijn schoolopleiding voort te zetten. De eerste keer dat ik financieel hulp van de Stichting Ariana ontving, zat ik in groep 7. Sindsdien is er met dank aan de Stichting Ariana veel verandert in mijn leven. Dankzij jullie heb ik mijn onderwijs op een moeiteloze wijze kunnen vervolgen. Ik heb de afgelopen jaren veel verschillende cursussen kunnen volgen, en ben daardoor veel beter gaan presteren op school.

Zoals eerder al vermeld ben ik momenteel dus nog een scholier en zit ik in mijn laatste jaar van de middelbare school, dit wil zeggen dat ik binnenkort mijn diploma van de middelbare school zal behalen. Na het behalen van het diploma ben ik van plan deel te nemen aan het Concoursexamen dat jaarlijks plaatsvindt.

Tot slot wil ik u namens mijn familie en mijzelf heel erg bedanken voor uw zorgen en uw hulp. Uw hulp is zeer welkom en essentieel geweest bij het voortzetten van mijn onderwijs.

 

Met vriendelijke groeten,

Affefa

 

(Kabul, december 2014)

Negina

Negina is 19 jaar en woont zelfstandig. Ondanks vele financiële obstakels in haar thuis situatie heeft Negina alsnog haar middelbare school met succes kunnen afronden. Negina vertelt dat zij zich heel moeilijk kan herinneren om een keer nieuwe kleding te krijgen van haar ouders in de periode van haar middelbare school. Haar moeder kreeg altijd oude kleding van de buren en droeg dat omdat het financieel niet mogelijk was nieuwe kleding aan te schaffen. Haar gezin bestaat uit zeven leden. De vader van Negina is een invalide. Haar moeder is oud en kan niet werken.
Negina heeft een zusje en drie broertjes waarvan de oudste 16 jaar oud is. Ze studeren allemaal. Door de weeks proberen ze een (tijdelijke) werk te vinden om hun moeder te steunen. De vader van Negina werkt in een winkel waar ze ijzeren voorwerpen maken. Ze wonen negen kilometer van de hoofdstad in een afgelegen wijk waar huizen in een slechte toestand verkeren. Haar moeder heeft door veel vocht in het huis reumatische klachten opgelopen. Ze betalen 5000 Afghani aan huur per maand dat overeenkomt met ongeveer 75 euro. In een land waar geld en corruptie de toekomst van de mensen bepaald waarvan de meerderheid analfabeet is, met ellendige problemen zoals oolog, kan men geen verwachtingen hebben om op een humane manier behandeld te worden. “Welke deur moet ik aankloppen? Gezien de huidige situatie in mijn land, heb ik als een Afgaanse meisje geen enkele motivatie om hulp te vragen aan iemand hier. Ik kan de vernedering door anderen niet meer tolereren. Sommige Afgaanse jongeren zijn zo gevoelloos dat ze misbruik maken van mijn machteloosheid zoals het mij zelfs onderweg naar school lastigvallen. Hierdoor heb ik het vertrouwen in mijn omgeving totaal verloren. In deze grote wereld waar veel wegen voor ieder open staan, zie ik de bijdrage van Stichting Ariana als een gouden mogelijkheid om voor mezelf vooruit te denken.”

Arezo

Ik ben Arezo, een 16 jarige scholiere op de middelbare school.  Ik zit in klas 11. Mijn  vader werkt in Iran. Voordat mijn vader naar Iran vertrok, hebben wij ons eigen huis doorverhuurd tegen een voorafbetaling waarmee mijn vader naar Iran kon gaan.  Door onze slechte financiële situatie heb ik de afgelopen jaar niet goed kunnen presteren op school. Dat neemt niet weg dat ik op de  basisschool zeer goed presteerde.  Het afgelopen jaar heb ik naast mijn studie een bijbaantje gehad om mijn familie financieel te steunen waardoor het slecht ging met mijn studie. Hierbij verzoek ik u zeer vriendelijk om mij financieel te steunen in mijn carrière.

Amina

Ik ben Amina, 18 jaar oud en zit in klas 11. Ik ben geboren in de hoofdstad Kabul in een zeer arme familie. Mijn  hele jeugd heb ik in armoede doorgebracht. Mijn vader is gehandicapt en lijdt erg  veel . Ik ben een van de 11 kinderen (negen dochters en twee minderjarige zoons)  van een arme moeder die het hele jaar doorbrengt in een broodbakkerij om haar familie te voorzien van eten. Mijn moeder heeft enorm veel geleden door de situatie waarin haar familie zich bevindt. Zij heeft last van psychische stoornissen en hypertensie. Mijn moeder kan niet tot rust komen wanneer zij terug komt van haar werk.  Mijn jongere broertje is probeert dagelijks op straat aan geld te komen. Ik heb op de middelbare school veel moeilijkheden gehad. Dagenlang heb ik honger geleden. Ik had niet eens geld om de benodigde middelen voor mijn school aan te .

Morsal

Ik ben Morsal, dochter van Mohamed Salim. Ik ben 16 jaar oud en zit op dit moment in de 11e klas van Zarghona middelbare school. In mijn kinderenjaren heb ik mijn  vader verloren door een racketaanval. Omdat wij niemand hadden die ons financieel kon steunen, is mijn moeder toen begonnen met werken in het ziekenhuis als administratief medewerkster. Later heeft mijn moeder hartproblemen en Diabetes gekregen waardoor haar beide benen in een latere periode geamputeerd moesten worden. Alsnog heeft mijn moeder haar werk voortgezet door dagelijks heen en weer te fietsen naar haar werk met een invalidefiets. Ik woon met mijn  familie in een huurhuis.  Het is erg lastig voor ons  om de huur van het huis te betalen. Dit maakt dat ik samen met mijn broertjes en zusjes soms de school moet verlaten om thuis te werken om onze moeder financieel te steunen.