Levensverhalen

Shekiba

 

Beste lezer,

 

Mijn naam is Shekiba en ik woon in Kabul in Afghanistan. Middels deze brief wil ik graag financiële hulp vragen aan Stichting Ariana om mijn studie mogelijk te maken.

 

Onze gezin bestaat uit mijn ouders, mijn drie zusjes (waarvan een gehandicapt is) en mijn zeven broertjes. Mijn vader is bekend met middelengebruik en is verslaafd aan drugs. Dit heeft ervoor gezorgd dat hij niet voor ons kan zorgen. Hij verblijft niet in Kabul bij ons maar in Laghman, een andere provincie, waar wij oorspronkelijk vandaan komen. Onze contact met onze vader is heel slecht; we zien hem om de acht maanden of na een jaar wanneer hij een keer Kabul bezoekt. Mijn moeder maakt andermans huizen schoon en is daarmee de kostwinner van ons gezin. Tegenwoordig heeft zij het heel erg moeilijk op werk; er is weinig aanbod. Naast haar werk probeert ze ook voor ons te zorgen. Mijn vader wilt ons met dwang terug naar Laghman brengen. Echter probeert mijn moeder hem tegen te houden omdat hij daar mij of mijn zusje zal verkopen (‘laten trouwen’) om zo aan geld te komen voor zijn drugs.  Ook wilt mijn moeder ons de mogelijkheden om naar school te gaan niet ontnemen. In Laghman hebben wij die mogelijkheid niet. Mijn vader is van mening dat hij ons kan verkopen omdat wij meisjes zijn en met name mijn zusje omdat zij gehandicapt is. Mijn moeder zorgt goed voor ons echter wanneer ze het financieel moeilijk krijgt en problemen met mijn vader heeft krijgt zij dezelfde nare gedachten als mijn vader. Een tijdje geleden wilde ze een van ons verkopen om zo de financiële problemen op te lossen. Onze ooms hadden haar tegengehouden en hadden beloofd ons financieel helpen. Echter is dit tot de dag van vandaag niet gebeurd.

 

Mijn broertje van 13 jaar heeft dit jaar school zijn verlaten en werkt momenteel op de markt zodat wij rond kunnen komen en niet naar Laghman hoeven te verhuizen. Ook wilt mijn broertje werken zodat wij naar school kunnen gaan en later een baan kunnen hebben zodat wij voor ons zelf kunnen zorgen.

 

Lieve mensen in Nederland ik hoop op jullie begrip en ik hoop dat jullie mij kunnen ondersteunen om naar school te gaan.