Levensverhalen

Negina

Negina is 19 jaar en woont zelfstandig. Ondanks vele financiële obstakels in haar thuis situatie heeft Negina alsnog haar middelbare school met succes kunnen afronden. Negina vertelt dat zij zich heel moeilijk kan herinneren om een keer nieuwe kleding te krijgen van haar ouders in de periode van haar middelbare school. Haar moeder kreeg altijd oude kleding van de buren en droeg dat omdat het financieel niet mogelijk was nieuwe kleding aan te schaffen. Haar gezin bestaat uit zeven leden. De vader van Negina is een invalide. Haar moeder is oud en kan niet werken.
Negina heeft een zusje en drie broertjes waarvan de oudste 16 jaar oud is. Ze studeren allemaal. Door de weeks proberen ze een (tijdelijke) werk te vinden om hun moeder te steunen. De vader van Negina werkt in een winkel waar ze ijzeren voorwerpen maken. Ze wonen negen kilometer van de hoofdstad in een afgelegen wijk waar huizen in een slechte toestand verkeren. Haar moeder heeft door veel vocht in het huis reumatische klachten opgelopen. Ze betalen 5000 Afghani aan huur per maand dat overeenkomt met ongeveer 75 euro. In een land waar geld en corruptie de toekomst van de mensen bepaald waarvan de meerderheid analfabeet is, met ellendige problemen zoals oolog, kan men geen verwachtingen hebben om op een humane manier behandeld te worden. “Welke deur moet ik aankloppen? Gezien de huidige situatie in mijn land, heb ik als een Afgaanse meisje geen enkele motivatie om hulp te vragen aan iemand hier. Ik kan de vernedering door anderen niet meer tolereren. Sommige Afgaanse jongeren zijn zo gevoelloos dat ze misbruik maken van mijn machteloosheid zoals het mij zelfs onderweg naar school lastigvallen. Hierdoor heb ik het vertrouwen in mijn omgeving totaal verloren. In deze grote wereld waar veel wegen voor ieder open staan, zie ik de bijdrage van Stichting Ariana als een gouden mogelijkheid om voor mezelf vooruit te denken.”